უფალი ბრძანებს:მე ვარ კარი, ჩემ მიერ თუ ვინმე შევიდეს ცხონდეს"...
დედამიწაზე არ არსებობს კაცთა მოდგმა თუ ტომი, რომელსაც არა სწამს ღმერთის ან რაიმე ზებუნებრივი ძალის, ერთერთი მწერალი ამბობს; თქვენ შეიძლება ნახოთ ერები, რომელთაც არა აქვთ დამწერლობა, არა აქვთ ხელოვნება, არ იციან ფულის ხმარება, მაგრამ ყველა ერში არსებობს ცოდნა ღვთის არსებობის შესახებ... ე.ი. არსებობს რწმენა „რაღაც“ ზებუნებრივისა...
ეს იმას ნიშნავს, რომ ადამიანს თავიდანვე, მისი გაჩენის დღიდანვე ღვთისაგან შთანერგილი აქვს რელიგიურობა - ღმერთთან ურთიერთობის გრძნობა. და ჩვენ, რაც არ უნდა გვაკრიტიკონ დღეს ათეისტებმა თუ ევოლუციონისტებმა, ისინი ვერაფრით ვერ უარჰყოფენ იმას, რომ ზნეობრიობისა და მორალის საწყისი ადამიანებში რელიგიურობიდან გამომდინარეობს, ღვთისაგან გამომდინარეობს...
ადრე მარქსისტები ამბობდნენ და ეხლა მათი მსგავსნი (ლიბერალები) იმეორებენ, რომ ზნეობრიობა და მორალი საზოგადოებრივი განვითარების ნაყოფია, და რომ ყოფიერება განსაზღვრავს ცნობიერებას... ასე ვთქვათ ისინი ფიქრობენ, რომ ერთიანიდან დაიწყო ეს სამყარო, მატერიალურიდან წარმოიშვა ყოველივე... ჩვენ კი ვფიქრობთ და გვწამს, რომ ნულიდან დაიწყო ყველაფერი... ჩვენ გვწამს, რომ თავდაპირველად ღმერთმა არარსებობიდან არსებობაში მოიყვანა ცა და ქუეყანა, გვწამს აგრეთვე ის, რომ თავიდან იყო სიტყვა და სიტყვა იყო ღმრთისა თანა და ღმერთი იყო სიტყვა იგი " სამყაროსმიღმიერი და შემოხდა იგი ქუეყნად," და იქმნა ნათელი"... ურწმუნოები კი თავისას არ იშლიან... მათ არც სამყაროს წესრიგი აკვირვებთ და არც ყველა ადამიანში არსებული თითქმის ერთნაირი შინაგანი ზნეობრივი კანონი...
Read more: მცირე ქადაგება რწმენის შესახებ